Światowy Dzień Udzielania Pierwszej Pomocy (World First Aid Day) obchodzony jest corocznie w drugą sobotę września. W tym roku 14 września.

Światowy Dzień Udzielania Pierwszej Pomocy został on ustanowiony w 2000 roku przez Międzynarodowy Ruch Czerwonego Krzyża i Czerwonego Półksiężyca, aby zwiększyć świadomość na temat znaczenia pierwszej pomocy oraz promować umiejętności, które mogą uratować życie w sytuacjach nagłych.

Jak podaje Polski Czerwony Krzyż, średni czas od momentu wezwania karetki do przyjazdu służb ratunkowych wynosi 8 minut w mieście i ok. 15 minut na terenach poza miastem. Dlatego życie ofiary wypadku często zależy od osób postronnych, które są świadkami wypadku, i ich umiejętności udzielania pierwszej pomocy. W cyklicznych badaniach nieco ponad 60 proc.

Pierwsza pomoc to natychmiastowa pomoc udzielana osobie, która uległa wypadkowi lub nagle zachorowała, zanim dotrze profesjonalna pomoc medyczna. Szybka i skuteczna pierwsza pomoc może:   

• Zapobiec pogorszeniu się stanu zdrowia poszkodowanego.
• Zwiększyć szanse na przeżycie w sytuacjach zagrażających życiu, takich jak zawał serca, udar, wstrząs anafilaktyczny czy zatrzymanie oddechu.
• Zmniejszyć ryzyko powikłań i przyspieszyć proces powrotu do zdrowia.

Światowy Dzień Udzielania Pierwszej Pomocy to doskonała okazja, aby przypomnieć sobie i innym, jak ważna jest ta umiejętność, i jak proste działania mogą uratować życie.

Pierwsza pomoc = zdrowie i życie. Czynności ratunkowych może podjąć się każda osoba. Wielu ludzi obawia się, że nie posiada wystarczającej wiedzy i umiejętności, aby pomóc. W pewnych sytuacjach zachowanie spokoju i wezwanie pogotowia ratunkowego mogą uratować komuś szycie - mówią ratownicy.

Konieczność udzielenie pierwszej pomocy wynika z przepisów Kodeksu Karnego (art. 162 §1) oraz ustawy o Państwowym Ratownictwie Medycznym. W ich świetle każdy człowiek ma obowiązek pomocy i nie może jej zaniechać ani odmówić osobie będącej w stanie zagrożenia życia lub zdrowia. Jednakże przepis ten nie ma charakteru bezwzględnego. Oznacza to, że pomocy należy udzielać na miarę swoich możliwości i wiedzy, a także bez narażania siebie oraz innych osób na niebezpieczeństwo utraty życia lub ciężkiego uszczerbku na zdrowiu.