Zaduszki, obchodzone 2 listopada, to święto poświęcone pamięci zmarłych, które różni się od Dnia Wszystkich Świętych nie tylko pod względem intencji, ale także charakteru i tradycji.

W Kościele katolickim jest to dzień modlitwy za dusze wszystkich zmarłych, zwłaszcza tych przebywających w czyśćcu. W przeciwieństwie do Wszystkich Świętych (1 listopada), które celebruje dusze zbawionych w niebie, Zaduszki są czasem refleksji i troski o dusze potrzebujące oczyszczenia, aby mogły dostąpić zbawienia.

Zaduszki można uznać za współczesny odpowiednik dawnych słowiańskich obrzędów Dziadów, które były dniem kontaktu z duszami przodków. Podobnie jak Dziady, Zaduszki mają charakter wyciszony i refleksyjny, pełen modlitw i wspomnień, z elementami troski o zmarłych bliskich. Tradycyjnie odwiedzamy cmentarze, zapalamy znicze i składamy kwiaty na grobach, aby uczcić pamięć zmarłych i wyrazić naszą troskę o ich dusze.

W ludowych wierzeniach noc między dniem Wszystkich Świętych a Dniem Zadusznym była czasem, gdy dusze zmarłych wracały na ziemię. Wierzono, że to wtedy najbliżsi zmarli mogą nas odwiedzać, co nadawało tej nocy szczególny, niemal mistyczny charakter.

Warto też zwrócić uwagę, że Zaduszki, w przeciwieństwie do Dnia Wszystkich Świętych, nie są dniem ustawowo wolnym od pracy.