Prace studentów: Plac Zamkowy

By wykorzystać atuty wynikające z położenia miasta należałoby prowadzić działania wzdłuż zachodniego brzegu Pisy, by połączyć miasto z jeziorem. Planowane jest wybudowanie mariny, rewitalizacja rynku oraz inwestycje na obszarze obecnego parku, na którego terenie znajdował się niegdyś zamek. Ta ostatnia inwestycja jest przedmiotem niniejszego projektu. Jest to inwestycja o tyle kluczowa, iż ma kierować turystów z nowo powstającego portu za linią kolejową, do podążania w kierunku rynku, a tych z rynku do penetracji w kierunku nowej mariny i innych inwestycji turystyczno - usługowych na zachodnim brzegu rzeki aż do niewykorzystanych terenów nad jeziorem Roś.

Na opracowywanym terenie pod warstwą ziemi znajdują się ruiny zamku krzyżackiego. Ze względu na swoje wartości historyczne i dydaktyczne powinien on być szerzej wyeksponowany. Założyłem, więc pokazanie układu pomieszczeń w posadzce placu, który miałby powstać na miejscu historycznego zamku. By uzmysłowić wielkość tego obiektu plac będzie obiekty kubaturowe (restauracja, galeria), a w miejscu historycznych wież powstaną wiaty informacyjne nawiązujące rzutem do wież.

< border="0" cellpadding="1" cellspacing="0" bgcolor="#000000">


W całym projekcie starałem się wykorzystać atut położenia opracowywanego terenu nad Pisą. Plac zamkowy spięty jest osią funkcjonalną otwierającą go na rzekę. Zaczynając od galerii sztuki stanowiącej zaproszenie do wejścia w świat historii przechodzimy do restauracji, która stanowi trzon funkcjonalny i kubaturowy, a całość domyka budynek przystani promowej.

Obiekty te są ze sobą powiązane funkcjonalnie. Galeria sztuki będzie, bowiem organizowała imprezy kulturalne i rozrywkowe na terenie placu zamkowego, co będzie powodowało zwiększenie liczby klientów w restauracji. Na dachu restauracji znajdują się tarasy, z których będzie można przyglądać się wydarzeniom rozgrywającym się na placu zamkowym. Tarasy te zapewniają też wgląd w kierunku rzeki, na której w innych porach będzie rozgrywał się inny spektakl. Spektakl kontaktu z naturą. Właśnie od strony rzeki oś funkcjonalna domknięta jest przystanią promową (funkcjonującą obecnie), która zapewnia możliwość przemieszczania się turystów z innych miast mazurskiego szlaku wodnego na wydarzenia związane z galerią i placem zamkowym, chcących odwiedzić pięknie położoną restauracją, zwiedzić projektowany do rewitalizacji rynek, zobaczyć nowo projektowaną marinę, czy też przespacerować się wśród kameralnej architektury miasta. W części na północ od placu zamkowego proponuję obiekty o mniejszym znaczeniu. Mógłby znaleźć się tam sklep sportowy z wypożyczalnią sprzętu, przy którym znajdowałyby się boiska do tenisa i koszykówki. W tej części mogłaby się też znaleźć scena, na której organizowano by imprezy kameralne. W projekcie restauracji starałem się jak najbardziej otworzyć na rzekę. Stąd też duża ilość przeszkleń od wschodu budynku. Jako, że restauracja ma spajać ze sobą plac zamkowy i rzekę, rynek i marinę wejścia do budynku znajdują się ze wszystkich stron. W zimie funkcjonowało będzie jednak tylko jedno wejście od strony "zamku". Tam też zaprojektowałem przedsionek. Ze względu na przewidywaną mniejszą liczbę klientów poza sezonem letnim w części południowo wschodniej zaprojektowałem wydzielenie przeszkleniami części sali konsumpcyjnej. Część ta nie musiałaby być ogrzewana, by zmniejszyć koszty użytkowania obiektu. W każdej chwili można by jednak z niej skorzystać. Takie rozwiązanie pozwala także na organizację imprez zamkniętych podczas normalnego użytkowania restauracji. By podkreślić rolę obiektu jako spójnika założyłem dużą transparentność obiektu, dzięki czemu mamy wgląd na to, co się dzieje po drugiej stronie restauracji i nie odczuwamy tej kubatury jako przeszkody na naszej drodze... raczej jak zaproszenie do przystanięcia i złapania oddechu w przerwie między zwiedzaniem miasta, a aktywnym wypoczynkiem na rzece i jeziorach. Forma architektoniczna jest minimalistyczna, nawiązująca swym charakterem do architektury marynistycznej, co ma podkreślić jej nadwodne położenie. Od strony rzeki do restauracji przylega ogrodzony teren, na który w lecie mogą być wystawiane stoliki.

Całość restauracji jest funkcjonalnie podzielona na trzy części: konsumpcyjną, sanitarną oraz zaplecze. Sala konsumpcyjna jest dużym transparentnym wnętrzem, do którego od zachodu jest dostawiona część sanitarna. Zaplecze składa się ze zmywalni, kuchni oraz osi korytarza, na którą nanizane są pomieszczenia pomocnicze.

Część konsumpcyjna przekryta jest monolitycznym stropem żelbetowym na słupach. Pomiędzy słupami gazobeton ocieplony wełną mineralną. Dach pokryty jest drewnem impregnowanym (tarasy). Część zaplecza przekryta jest lekką kratownicą drewnianą opartą na ścianach gazobetonowych ocieplonych wełną mineralną.

Inwestycja w tym miejscu oprócz swojego historycznego przekazu wydaje się być uzasadniona ekonomicznie, gdyż uatrakcyjni zaplecze rozrywkowe i gastronomiczne miasta, co powinno spowodować napływ większej liczby turystów.


Bartosz Zamorski