Dni pamięci i zadumy

Wszystkich świętych było obchodzone przez naszych przodków na wiosnę, a więc wtedy, gdy przyroda budziła się do życia. Chrześcijanie przenieśli to święto z wiosny na jesień, nadając mu tym samym nieco inny sens i nastrój.

Według starych religii zapalane przy mogiłach lampki i świece były znakami rozpoznawczymi dusz osób nieżyjących, zbłąkanym duszom ułatwiały orientację w szukaniu drogi do królestwa zmarłych. Zapalone lampki i znicze były również wyrazem czci oddawanej zmarłym i w tym znaczeniu obyczaj ten przetrwał do naszych czasów.

W Polsce stosunek do zmarłych jest szczególnie ciepły. Chodzimy na cmentarze, zanosimy kwiaty, które są symbolem łączącej nas miłości i wdzięczności za dobro, które zmarli świadczyli tu, na ziemi. W kalendarzu kościelnym odróżniamy Dzień Wszystkich Świętych - 1 listopada i Dzień Wspomnienia Wszystkich Wiernych Zmarłych - 2 listopada, popularne Zaduszki.

Święto 1 listopada jest obchodzone od 835 roku. Zaś 2 listopada wspominamy wszystkich wiernych zmarłych. To drugie święto zostało wprowadzone ok. tysięcznego roku, dzięki inicjatywie jednego z opatów klasztoru benedyktynów w Cluny we Francji. 2 listopada modlimy się za tych wszystkich zmarłych, którzy są w czyśćcu, którzy nie odbyli jeszcze doczesnej kary na ziemi. To bardzo piękne święta, bo dusze w czyśćcu i święci w niebie widzą jak modlimy się za nich. To tak jakby Bóg złożył w nasze ręce losy naszych zmarłych. W te święta zapalamy znicze jako symbole naszej modlitwy o dopuszczenie zmarłych do światłości. One mają tez przypominać o tym, że kiedyś się z nimi spotkamy

Popularne ostatnimi czasy stało się obchodzenie Halloween, które wywodzi się z angl-saksońskiej, pogańskiej tradycji świętowania wigilii wszystkich świętych (czyli All Hallows) swego rodzaju "mini-karnawałem"- zabawą, przebierankami, ktore mialy ukryć tożsamość ludzi i zmylić przychodzące na swiat duchy, w razie gdyby któryś przyszedł po kogoś. U nas ta tradycja jest obca. Jeśli już sięgać w pogaństwo to raczej do "Dziadów", czyli uczt na grobach (czego resztką są wizyty, światło i kwiaty stawiane tamże).


Krzysztof Szyszkowski (zri)